سفارش تبلیغ
خرید بلیط هواپیما، خرید و رزرو اینترنتی ، چارتر، سامتیک

اغراق نیست اگر بگوییم از آغاز انقلاب اسلامی تا کنون اکثر مسئولان کشور در قبال بحث امر به معروف و نهی از منکر و عواملی که متصل به این دستور الهی می شود، موضعی منفعلانه و شعاری داشته اند.

طوری که در قبال گوشزد کردن مسئولان و هشدار به آنها مبنی بر مشکلات فرهنگی جامعه مانند حجاب، همان پاسخ کلیشه ای و امروزه دیگر زجرآور را دارند «باید کار فرهنگی کرد»

از شعار کار فرهنگی تا فرو رفتن در باتلاق برهنگی.

از طرفی دیگر روزها و ماه ها و سال ها به تندی گذشت و اکثر مسئولان و متولیان فرهنگ در باتلاق شعار کار فرهنگی فرو رفتند و در عوض در مقوله حجاب بسیاری از افراد در برهنگی و کپی های برابر اصل از غرب فرو رفتند و کار به جایی رسید که در ام القرای جهان اسلام کسی از ترس اراذل و اوباش نتواند لب باز کند و دستور الهی امر به معروف و نهی از منکر را در جامعه پیاده کند.

پاسخ مسئولان در قبال این سوال که در برابر بدحجابی و قبح شکنی چه باید کرد،"انجام کار فرهنگی" بود تا جایی که امروزه با گذشت بیش از سی سال از انقلاب اسلامی در خیابان های شهرهای مختلف کشور از جمله پایتخت کار برخی از بانوان به مانتوهای جلو باز و پیراهن های مدل دار و ساپورت کشیده است.

 

 

اگر چه برخی از مسئولان، بعضا در برابر این شرایط مواضع مختلفی می گیرند اما عملا نتیجه ای مشخص در کار نبود.تا اینکه در سال های اخیر شاهد هستیم که نه تنها کار فرهنگی برای هیچ یک از مشکلات فرهنگی جامعه صورت نگرفت، بلکه برای افرادی که سعی کردند خودشان وارد عمل شده و امر به معروف و نهی از منکر کنند هم مشکلاتی ایجاد شد.

تجارب تلخی که باعث شد دستور الهی قانون شود

در سال های اخیر بارها در اخبار شنیده ایم فلان خانم محجبه مورد ضرب و شتم چند بانوی بدحجاب قرار گرفت و یا پسرجوانی مورد ضرب و شتم اراذل و اوباش قرار گرفت. علت این حوادث را که جویا می شویم مشاهده می کنیم که این ضرب و شتم ها به علت امر به معروف و نهی از منکر صورت گرفته است تا جایی که در اوایل تابستان سال 90 اتفاقی افتاد که خون مردم مومن را به جوش آورد تا جایی که مجلس شورای اسلامی را مجبور کرد قانون حمایت از  امران به معروف و ناهیان از منکر در کشور تصویب شود.

 

 

در سال های اخیر یکی از علل رواج بی عفتی های عمومی در جامعه، افزایش مزاحمت های خیابانی برای نوامیس و مسائلی از این دست به علت شانه خالی کردن اکثر مردم و مسئولان از مسئولیت امر به معروف و نهی از منکر بوده است. بی مسئولیتی در قبال این دستور الهی باعث شد که این عمل آنقدر در ام القرای جهان اسلام غریبه شود تا در صورتی که شخصی مانند شهید خلیلی آن عمل را برای دفاع از ناموس ایرانی انجام دهد مورد ضرب و شتم قرار گیرد و بعد از مجروحیت به زحمت بتواند در یک بیمارستان خصوصی آن هم با پرداخت هزینه بستری شود و در نهایت بعد از چند سال تحمل رنج و بیماری به دعوت حق لبیک بگوید.

دولت: قانون حمایت از امران به معروف ایراد دارد

این اتفاق باعث شد تا بالاخره بعد از کش و قوس های فراوان، قانون حمایت از امران به معروف و ناهیان از منکر توسط مجلس تصویب شود و با تایید شورای نگهبان این طرح قابلیت اجرا به خود بگیرد، اما دولت به علت مطرح کردن ایراداتی نسبت به این طرح از اجرای آن امتناع کرد تا این پرونده به شورای حل اختلاف قوا ارسال شود.

بعد از بررسی این طرح در شورای حل اختلاف قوا در نهایت ایرادات دولت به این طرح وارد نشد تا دولت مکلف شود این قانون را اجرایی کند.

البته طرح ایراد نسبت به این طرح با توجه به مواضع رئیس دولت یازدهم نسبت به مسئله حجاب و امر به معروف و نهی از منکر در دو سال گذشته چندان غیر طبیعی به نظر نمی رسید چرا که روحانی بارها و بارها نسبت به برخوردهای سلبی مامورین گشت ارشاد به بدحجابان و کلا افرادی که هنجارهای جامعه را رعایت نمی کنند، انتقاد کرده بود.

وقتی وظیفه پلیس دگرگون می شود قطعا قانون حمایتی ایراد دارد

فراتر از این موضوع، حسن روحانی در همایش سراسری فرماندهان و مدیران نیروی انتظامی جمهوری اسلامی، اولین عامل ناامنی را فقر و بیکاری عنوان کرد و مدعی شد: نهی از منکری که ما می‌گوییم همین‌هاست. منکر اصلی در جامعه فقر، بیکاری و فساد است و اینها را باید از بین ببریم. ما در حال حاضر به چند تا فرع اسلام چسبیده‌ایم و فکر می‌کنیم که همه منکر و معروف آنهاست.

وی در ادامه خاطرنشان کرده بود: پلیس موظف به اجرای اسلام نیست بلکه وظیفه پلیس اجرای قانون است و اگر غیر از این باشد، در مخمصه فکری قرار گرفته و مردم را نیز گرفتار خواهیم ساخت.

 

 

مطرح کردن چنین مسائلی به راحتی می تواند تفکر رئیس جمهور را در قبال چنین قوانینی اظهر من الشمس کند اما به راستی چرا با وجود رسیدن جامعه به چنین شرایط سخت فرهنگی باز هم مسئولین دل به شعار کار فرهنگی می بندند؟ حکایت این دلبستگی مربوط به این دولت و یا دولت قبل و یا این مسئول و مسئول قبل نیست، سال های سال است که با وجود مشکلات عظیم فرهنگی و زیرساختی شاهد چنین مواضع خوشبینانه ای هستیم.

به راستی زمان آغاز و وارد شدن و عمل به کار فرهنگی، چه تاریخی است؟ آیا رها کردن جامعه به امان کار فرهنگی می تواند دلیلی باشد برای اینکه ماموران انتظامی و گشت ارشاد برخورد سلبی خود را از هنجار شکنان دریغ ورزند؟ طوری که در برابر کشف حجاب های اخیر در خودروها نتواند با قاطعیت وارد شود تا در نهایت با اکراه فراوان با گذشت زمان زیادی از این کشف حجاب ها وارد عمل شوند و جریمه ای هم برای بانوانی که مرتکب این عمل ضد فرهنگی می شوند در نظر گیرند.

اشتباهاتی که تکرار آن جبران ناپذیر است

با همه این اوصاف به نظر می رسد که برخورد اکثر مسئولان با مسئله حجاب و امر به معروف و نهی از منکر به دلایل زیر شعاری و خوشبینانه است و ادامه این روند می تواند وضعیت فرهنگی جامعه را اسف بارتر از وضع موجود نشان دهد:

اول اینکه تجربه ثابت کرده است که بخش قابل توجهی از بانوان جامعه سوالاتی نسبت به بحث حجاب به این شکل در ذهنشان پرورانده اند و برخی از آنها هم در عمل با عدم رعایت حجاب سوالی از خود باقی نگذاشته اند، پس طبیعی است که مسئولان مختلف حداقل برای جلب توجه همه این بانوان به خود مخصوصا در ایام انتخابات از درصد بالای رای این بانوان برخوردار شوند. طبیعی است که هیچ مسئولی نمی خواهد که حتی در میان قشر اندک جامعه محبوب نباشد.

دوم اینکه، به نظر می رسد از آنجایی که بسیاری از مسائل و مشکلات فرهنگی و اجتماعی در کشور ایران رنگ و بوی سیاسی به خود می گیرد و برخورد سیاسی مسئولان را به همراه دارد، این قانون هم به دلیل برخی از دخالت ها و اختلاف سلیقه ها رنگ و بوی سیاسی به خود گرفته و نگاه ها به آن سیاسی است.

سوم اینکه، اگر سران قوا درباره قانونی در کل هماهنگ نباشند قطعا اجرای هر قانونی در جامعه آن تاثیر صد در صدی را نمی گذارد، این بدان معنا نیست که اختلاف نظری نباید وجود داشته باشد اما قطعا کشاندن اختلافات میان قوا در جامعه سبب بروز آسیب های جدی می شود.

نکته پایانی اینکه در هر جامعه ای هر قانون و تصمیمی با همدلی و یکرنگی مسئولین و مردم، اجرا شدنش راحت تر است تا متوسل شدن به زور؛ اما قطعاً در هیچ کشوری اینگونه هم نیست که مسئولان بنشینند و به امید همدلی مردم متوسل به احکام بازدارنده و اقدام های سلبی نشوند.

آیا می توان به دلیل اینکه هر روز  رسانه ها مردم را به اخلاق مداری و عدم ضایع کردن حق دیگری دعوت می کنند، پلیس و ماموران به امید تاثیرگذاری این دعوت رسانه ای وظایف خود را انجام ندهند؟ قطعا هر عقل سلیمی این مسئله را نمی پذیرد چرا که امنیت جامعه از هر بعد برای هر شخصی مهم است و حقی نیست که با امید بتواند از آن عبور کند.

طبیعی است که در کشور ایران امربه‌معروف و نهی از منکر که علاوه بر دستور الهی اکنون به یک قانون مشخص هم تبدیل‌شده اجرای آن همانند قوانین ریزودرشتی که در سایر کشورها اجرا می‌شود، الزامی است.از این‌رو با توجه به مسائلی که به آن اشاره شد و مهم‌تر از آن با توجه به تجارب تلخی که در قبال عدم اجرای برنامه‌های مختلف فرهنگی داشتیم که وضعیت فعلی فرهنگ کشور به درجه هشدار رسیده است، باید دل بست به گام‌های بعدی که می‌تواند اجرای این قانون مرحمی باشد بر زخم دلسوزان فرهنگی و مردم جامعه که دغدغه فرهنگی دارند.




      

افسران - بیماری عصر ما




      

مجتبی واحدی مشاور ارشد مهدی کروبی از سران فتنه که هم اکنون در خارج از کشور به سر می برد در مطلبی دست به انتشار عکس خود و دختر بی حجاب وی در صفحه فیس بوکش زد.

 

وی مدت های مدیدی سمت هایی هم چون ریاست دفتر کروبی و مشاور رسانه ای او را بر عهده داشته و در طول سال های پس از فتنه به عنوان مشاور ارشد و سخنگوی مهدی کروبی به مصاحبه با رسانه های ضد انقلاب پرداخته است.

 

واحدی به بهانه روز دختر اقدام به انتشار عکسی از خود در کنار دخترش نموده و این روز را به عطیه واحدی تبریک گفته است. تصویر زیر چهره بی حجاب دختر بالغ واحدی را نشان داده که در واقع گواه بر عدم تقید مذهبی عناصر وابسته به فتنه 88 می باشد. این در حالی است که در طول ماه های فتنه مدام سران فتنه و عوامل موثر آن ها بر تدین خویش و پایبندی شان برای گمراهی عموم مردم تاکید می نمودند.

 




      

افسران - باتوجه به حساسیت مجبوربه تکرارشدیم




      

با نگاهی به اوضاع این روزهای جهان و فضای حاکم بر روابط بین قدرت ها، با قاطعیت می توان درستی نظریه «برخورد تمدن های» ساموئل هانتینگتون (18 آوریل 1927 - 24 دسامبر 2008 متخصص علوم سیاسی آمریکایی) را تایید نمود.

کشورهای زیاده خواه و استعمارطلب پس از جنگ های خانمان برانداز متعدد به این نتیجه رسیدند که دیگر فتح و سرکوب قدرت های رقیب با حمله نظامی و جنگ های فیزیکی امکان پذیر نبوده و اگر هم باشد مقرون به صرفه نیست. بنابراین تئوری های سلطه، با چرخشی محسوس، به تعریف راهبردهایی جدید در به زانو درآوردن دیگر قدرت ها پرداختند، تعاریفی که البته برگرفته از تجارب تاریخ و ظهور و سقوط تمدن های عظیم بشری مانند روم باستان و یا اندلس مسلمان داشت.

این راهبردهای جدید همان چیزی است که به نوعی می توان آن را مرتبط با برخورد تمدن ها دانست که تنها استراتژی آن "دگرگون ساختن فرهنگ های اصیل و ریشه دار" است.

به معنای روشن تر، سلطه خواهان دنیا به این نتیجه رسیدند که برای تسلیم ساختن یک جامعه قدرتمند، "قبل از تهدید جان ها، باید به تسخیر دل و روان ها" به عنوان دو منبع الهام بخش تن و جسم، پرداخت؛ چه آن که هر یورش و تهدید نظامی به جامعه ای که با دل و روان خود اعتقادی راسخ به وطن، کیش و دین خود دارد، لاجرم با شکست مواجه خواهد شد و این در مورد تمامی تمدن های کلاسیک به خوبی صادق است.

نمونه این شکست ها، تلاش های ناکام صده اخیر بسیاری از رژیم ها و دولت ها برای تصرف و استیلا بر جغرافیای برخی کشورهای اسلامی است.

 

 

با این مقدمه باید گفت در ایران، چه پیش از انقلاب  - البته با همکاری حاکمان- و چه پس از انقلاب - ولی این بار در کنار روشن گری و مبارزه رهبران- ، تلاش بسیاری برای ایجاد دگردیسی فرهنگی در باورهای دینی و ملی مردمان آن هم با تمام قوا  وتجهیزات در جریان بوده است که این در این دو دهه اخیر شکل ها و روش هایی بسیار پیچیده تر و البته موثرتر به خود گرفته است.

در طول تاریخ ایرانیان و باورهای عمیق شیعی و ملی آنان همیشه مانع از گسترش نفوذ بیگانگان در جغرافیای مادی و معنوی این سرزمین بوده اند و دیر زمانی است که غرب با دریافت این نقطه ثقل، سعی در تخریب آن دارند.

به طور طبیعی سربازان این جبهه از جانب غرب، در عصر فناوری اطلاعات، رسانه ها و در راس آن شبکه های تلویزیونی ماهواره ای هستند.

هر چند پیشرفت تکنولوژی اینترنتی و تلفن‌های همراه و ظهور پدیده های نوین ارتباطات در قالب شبکه های اجتماعی، نوع مدرنی از تعاملات اجتماعی را فراهم آوردند که بستری مناسب برای نفوذ و جهت دهی به فرهنگ و افکار عمومی محسوب می شوند اما در این میان شبکه های تلویزیونی ماهواره هنوز جایگاه خود را در صدر حفظ کرده اند.

نمی توان یادآور نشد که ماهواره ها از ابتدای حضور در ایران تا به امروز همواره مورد استقبال مخاطبان خود بوده اند که این ریشه در تنوع برنامه ها و البته اشتیاق ایرانیان به برنامه های سرگرمی دارد.

همزمان با ورود ماهواره ها به ایران، مقام معظم رهبری با اشاره به تهاجم فرهنگی دشمن، به نوعی زنگ خطر را برای مسئولین و عالمان فرهنگی کشور به صدا در آورد و مطالبه فعالیت بیشتر در زمینه فرهنگ را نمود، هشدارهایی که با تغییر شیوه در نوع تبلیغات فرهنگی غرب به اشکال مختلفی چون توجه دادن به سبک زندگی اسلامی، تغییر کرد.

حال با گذشت سال ها از ورود این پدیده شوم به حق باید به پیشرفت آن در تاثیر گذاری بر فرهنگ ایرانیان و در مقابل عملکرد ضعیف متولیان فرهنگ در این زمینه اعتراف کرد. برنامه های متنوع ماهواره، زندگی مردم ایران را از نوع پوشش گرفته تا تربیت فرزند و ارزش های دینی، اخلاقی  و اجتماعی  دچار تغییرات بسیاری کرده و این قابل انکار نیست.

این دایره زنگی که با شوهای تلویزیونی و فیلم های آبکی و اخبار سیاسی موافق طبع مخالفان جمهوری اسلامی، روی پشت بام و یا تراس خانه ها جای خوش کرد، امروز با هزاران فتانگی و عشوه گری به جان جامعه و فرهنگ دینی و ملی ایرانیان افتاده است.

 

 

این روزها مروری بر تولیدات مختلف شبکه های ماهواره ای که در ایران قابل دسترسی هستند و البته به زبان فارسی پخش می شود پرده از نقشه راه جدیدی بر می دارد؛ مالکین این رسانه ها گاه به صورت نامحسوس و گاه به شکلی کاملا عیان در صدد ترسیم شکلی از زندگی هستند که به فرد این امکان را می دهد که در کنار دیندار بودن - به هر دینی حتی اسلام- میتوان به امور حرام در شریعت نیز عمل کرد.


این امور خلاف شریعت و حتی اخلاق در پوسته ای فریبنده به نام «حقوق فردی» به مردم عرضه می شود و سپس با مواضعی حق به جانب از هرچه خلاف اخلاق، عرف و شریعت  است دفاع و به دین حمله می گردد.

هدایت‌گران این شبکه ها می دانند که اگر در ذهن و قلب مردمان جای بگیرد که هم می توانی مسلمان باشی و هم مثلا الکل مصرف کنی و یا همجنس گرا باشی، دین و حتی اخلاق، آرام آرام از صحنه خارج می شود و در جامعه ای که این دو مقوله به عنوان بازدارنده ها و یا مشوق های معنوی وجود نداشته باشند، پرچم سفید تسلیم بالا خواهد رفت و نه دین خواهد ماند و نه دنیا.

البته آن چه که باعث برد این نوع مطالب می شود عدم آگاهی بسیاری از مردم این سرزمین از گزاره های علمی مرتبط با آن است که آگاهی دادن به آن وظیفه متولیان فرهنگی جامعه از رسانه ها و دولت گرفته تا حوزه های علمیه و واعظین دینی است.

 




      
   1   2   3   4      >


پیامهای عمومی ارسال شده

+ اگر من ...